NBN از سر واژه های Neighbors Building Neighborhooda تشکیل یافته است و به مفهوم مشارکت ساکنان محله ها(همسایه ها) در مدیریت و ساماندهی محله ها و واحدهای همسایگی می باشد. آنچه که مسلم است، مطالعات و نظریات فراوانی در مورد مشارکت، شیوه های انجام، مزایا و شیوه های تقویت آنها در موارد مختلف به انجام رسیده اند. محله های شهرهای تاریخی ایران، تجارب مشارکت مردمی بسیاری را در دل خود ایجاد کرده و آنها را نسل اندر نسل به صورت آداب و رسوم و نیز اموری مقدس به به آیندگان تقدیم کرده است. ایجاد و تشکیل گروههای پنج یا شش نفره در قالب بنه ها در اجتماعات کشاورزی روستائی و شهری ایران و تقسیم کارهای میان آنها، گروههای ایجاد و حفر قنوات و چاههای آبیاری، گروههای مذهبی در محله ها و مواردی از این قبیل، سابقه تاریخی ایرانیان در شهرها و روستا ها در انجام کارهای مشارکتی را به نمایش گذاشته اند. اما امروزه، متاسفانه شرایط حاکم بر محله های شهری کشور، شرایطی مساعد و مناسب شکل گیری تعاون و مشارکت های محله ای نمی باشند. رشد بی رویه شهر گرائی در چند دهه اخیر، عموما به دلیل مشکلات معیشتی و اقتصادی و اجتماعی حاکم بر روستا ها بوده و باعث فرار جمعیت عموما فقر روستائی به سمت شهرها شده است، شهرهائی که از توانائی جذب نیروهای ماهر نیز برخوردار نبوده اند تا چه رسد به نیروهای مهاجر غیر ماهر روستائی. هجوم مهاجران غیر ماهر با فرهنگهای متفاوت و گاها در تقابل با یکدیگر و عدم توانائی شهرهای میزبان در مدیریت و ایجاد هماهنگی در بین آنها باعث جذب این مهاجران به محله های عموما بی کیفیت و فاقد امکانات اساسی شهرنشینی و یا همان حاشیه نشینی ها یا زاغه نشینی ها شده است. وجود احساس عدم تعلق گسترده و فراگیر به عللی همچون فقر اقتصادی، موقتی انگاشتن سکونت و مواردی از این قبیل، در بین این زاغه نشینان مهاجر شهری، تلاش درجهت بهبود شرایط محله ای و مشارکت با همسایگان و هم محله ای های خود و همچنین شهرداری و دولت در جهت بهبود شرایط زیستی و اجتماعی و رفاهی محله خود را با ناکامی های گسترده ای روبرو کرده است. اصولا گذشت زمان در شهرهای امروزی ما بالعکس شهرهای تاریخی ما، تولید کننده شرایط مناسب فرهنگی و اجتماعی بومی ساکنان خود نیستند و مجبور به وارد کردن عناصر فرهنگ شهری از سایر شهرهای پیشرفته جهان توسعه یافته می باشند که این خود عدم هضم عناصر فرهنگی در بین ساکنان، تضادهای فرهنگ و کالبد شهری، مصرف گرائی زائد، و مهمتر از همه بی هویتی شهروندان را به دنبال داشته است. با شرایط حاکم بر محله های شهری ما، عموما در محله های محروم، انتظار مشارکت های محله ای در جهت بهبود شرایط زندگی اجتماعی را می توان بسیار کم رنگ پیش بینی کرد.
+ نوشته شده در پنجشنبه 14 شهریور1387ساعت 2:54 بعد از ظهر توسط علی قادری
|
