زیبائی فوق العاده یک شهر می تواند با استفاده حداکثر از مزیتهای خصوصیات طبیعی ،الگوی چشم انداز عام و مکان جغرافیائی اش بدست آمده باشد. شخصیت یک شهر در هماهنگی بوجود آمده در عناصر آن شهر و خصوصیات چشم اندازهای طبیعی اش نمود پیدا می کند.
هر شهر بزرگ یا کوچک، همانند بشر ، از هویتی خاص خود برخوردار است که حتی در صورت عدم وجود حتی یک سنگ از ساختمانهای اصلی اش این هویت باقی خواهد ماند. یک شهر، صرفا یک اورگانیسم و شهروندانش ، صرفا سلولهای آن نمی باشند ،بلکه آنها، عواملی آزاد بوده و هر قطعه از کالبد فیزیکی اش ، عملی هوشیار انجام داده و رشد اورگانیکی آن ،بدون هوشیاری انجام نمی پذیرد.
سه فاکتور مهم و اساسی که به یک شهر ،خصوصیت یا شخصیت می بخشند، الگو، مکان و موقعیت می باشند. الگوهای خیابانها و بویژه بخشهای مختلف یک شهر، نوعی هویت به آن شهر می بخشند. انتخاب مکان، یک عمل مهم در تاریخ یک شهر بزرگ یا کوچک است. و برخی خصوصیات نیرومند طبیعی از قبیل تپه های مرتفع، جزایر، رودخانه ها و خلیج ها و مواردی از این قبیل، میل به ابقاء و هویت دهی دائمی به آن شهر بزرگ یا کوچک را دارا می باشند. موقعیت یک شهر ممکن است به گونه ای باشد که بر دیگر شهرها مشرف و مستولی بوده و منطقه ای را ، در شکل بخصوصی خدمات رسانی کرده و هویتی را به خود به عنوان مرکزآن منطقه اختصاص دهد.
منبع:
TOWN PLANNING-S.C.RANGWALA
ترجمه علی قادری
