سلام دوستان
همانگونه که می دانیم یکی از اهداف برنامه ریزی شهری، استفاده بهینه از امکانات طبیعت در جهت تضمین رشد و توسعه پایدار شهرها می باشد. و اصولا دانش برنامه ریزی شهری، ما را در نائل شدن به بهترین مزایای ممکن از موقعیت شهر، با در نظر گرفتن زمین و موقعیت های اطراف آن یاری می رساند. اصولا بایستی شهرها را جزئی از طبیعت و در ارتباط با آن مورد بررسی قرار داد، ارتباطی که همیشه می بایست نشان دهنده ارتباطی سالم و مکمل باشد. اما آنچه که تاسف هر دیده بیداری را در برنامه ریزی شهری با مشاهده شهرهای خصوصا جهان سومی بر می انگیزد، برخوردهای قهر آمیز آگاهانه و ناآگاهانه با عناصر و جلوه های طبیعت در شهرهای مصنوع می باشد که به دنبال خود مخاطرات طبیعی بسیار و خسارتهای جانی و مالی عدیده ای را به دنبال داشته است. محدودیت بسیار بالای زمین و به دنبال آن صرفه اقتصادی آن در شهرها و عدم تولید بیشتر آن باعث افزایش فشار بر طبیعت و نیز نادیده انگاشتن رعایت حداقل تخصیص فضاهای باز و ایمن و نیز رعایت حریم ها در شهرها شده است. رودخانه ها نیز به عنوان یکی از عناصر طبیعی، از زمینها و بعضا سکونتگاهها و شهرهای متعددی عبور می کنند و گاها برخی سکونتگاهها به دلیل وجود منابع آبی، در کنار این رودخانه ها شکل گرفته و تبدیل به شهر های امروزی شده اند. رودخانه خشک شیراز یکی از رودخانه های فصلی مهم این شهر می باشد که از ارتفاعات اطراف این شهر سرچشمه گرفته و به دریاچه نمک در جنوب آن امتداد می یابد. عبور این رودخانه از وسط شهر شیراز و نحوه استقرار ساخت و سازها و محورهای ارتباطی در اطراف آن با توجه به حجم بسیار بالای دبی آب از آن در فصول پر باران، مخاطرات فراوانی را برای شهروندان و ساکنان اطراف آن بوجود آورده است. عدم رعایت حداقل حریم اطراف این رودخانه و تبدیل این حریم به محورهای ارتباطی و ایجاد ساخت و سازهای متراکم در کنار این محورها و حتی تغییر مسیر رودخانه، باعث گردیده تا در هنگامی که بارندگی ها اندکی از حد معمول فراتر می روند، خطر سیل و آب گیری، مناطق اطراف این رودخانه، به خصوص مناطق پائینی این رودخانه را مورد تهدید قرار دهد.( تصاویر ارائه شده را ملاحضه فرمائید). سیل زمستان سال 1382 و آبگیری این مناطق و خسارتهای بسیاری که بر آنها وارد آمد گواهی بر این مدعا می باشد.ضرورت توجه به حریم ایمن رودخانه خشک در شیراز از یک طرف و گرانی زمین و عدم استطاعت شهرداری در خرید و آزاد سازی این زمینها و به همراه سنگینی بار ترافیک عبوری محورهای شرقی-غربی شیراز ( شیراز شهری است که بصورت نواری گسترش پیدا کرده است)، حل این معادله را بیش از پیش با مشکل روبرو ساخته است.
